azadinewada adlı kişinin paylaşılan öğeleri
17.09.2011 tarihinde HAWAR NET - Zanist û Teknolojî üzerinden, yazan: yazan HAWAR
Lêkolîneke Amerîkî eşkere kir ku kesên zêde li ber televizyonê rûdinin, zûtir ji kesên din dimirin, ji ber ku rastî nexweşiyên şekir û dilî tên, herwiha temaşekirina televizyonê bo maweyê 2 demjimêrên zêdetir di rojekê de wê bandora xerab peyda dike.
Lêkolerên ku ji Aliyê Frank Ho ji Kolîja Tendirustî ya Zanîngeha Harvard dihatin serperiştîkirin, belavkirine ku rûniştvanên DYA di rojê de bêtirî 5 demjimêran himber televizyonê rûdinin, lê
welatiyên Ewrûpa û Ustraliya rojane 3 demjimêr û 30 xulekan temaşey televizyonê dikin.
Frank Ho derbarê wê lêkolînê got: "mesajeke besît heye ew jî ewe ku kêmkirina dema temaşekirina televizyonê, xetera peydabûna nexweşiyên şekir û dilî kêm dike."
Kesên ku bi şêweyekê berdewam li hember televiyzonê rûdinin, ji bilî ku sporê nakin û nalivin, herwiha danên xwarina wan jî ne tendirustin. Frank Ho dibêje ew corê jiyana mirovên ku bo demên
dirêj himber televizyonê rûdinin, herwiha sistema xwarina netendirust ku li dawiyê qelewiyê jî bi xwe re tîne, ew dibe jîngeheke bikêrhatî bo pêketina bi nexweşiyên dil û şekirê.
Ev ne cara yekemîn ku lêkolîn derbarê mijarê rûniştina bo demên dirêj li himber televizyonê tê pêkanîn, lê heta niha çendîn lêkolînan eşkere kirine ku peywendiyeke bi hêz di navbera
temaşekirina televizyon û qelewiyê de heye, mîna wê lêkolîna ku di sala 2007`an de li Amerîka pêkhat û eşkere kir ku bilindbûna goşara xwîna zarokên qelew peywendiyeke xurt heye bi
rûniştina wan a bo demên dirêj li himber televizyonê. Di heman salê de lêkolîneke din derxist holê ku zarokên qelewên ku temaşey reklamên bazirganiyên şirînahî û xwarinê dikin, dixwazin
danên xwarina xwe ducarî zêde bikin.
Di nûtirîn lêkolîna ku ji aliyên komeke pizîşkên Amerîk hatiye encam dayîn. Vê carê 8 lêkolîn hatine pêkanîn bo zanîna peywendiya temaşekirina domdirêj a televizyonê bi nexweşiyan.
Lêkoleran bo dema 7 salan dûvçûna rewşa 200 hezar kesan kirin û paşî ji wan re diyar bû ku eger kesek di rojê de 2 demjimêran himber televizyonê rûnê, îmkan heye ku bi rêjeya ji sedî 20 ji
xelkên asayî bêtir rastî êşa şekirê bê û bi rêjeya ji sedî 15 xetera rasthatina bi nexweşiyên dilî re bê. Herwiha 2 demjimêrên temaşekirina televizyonê di rojê de jî xetera mirinê bi rêjeya ji sedî 13
zêdetir dike.
Lêkolerên ku ji Aliyê Frank Ho ji Kolîja Tendirustî ya Zanîngeha Harvard dihatin serperiştîkirin, belavkirine ku rûniştvanên DYA di rojê de bêtirî 5 demjimêran himber televizyonê rûdinin, lê
welatiyên Ewrûpa û Ustraliya rojane 3 demjimêr û 30 xulekan temaşey televizyonê dikin.
Frank Ho derbarê wê lêkolînê got: "mesajeke besît heye ew jî ewe ku kêmkirina dema temaşekirina televizyonê, xetera peydabûna nexweşiyên şekir û dilî kêm dike."
Kesên ku bi şêweyekê berdewam li hember televiyzonê rûdinin, ji bilî ku sporê nakin û nalivin, herwiha danên xwarina wan jî ne tendirustin. Frank Ho dibêje ew corê jiyana mirovên ku bo demên
dirêj himber televizyonê rûdinin, herwiha sistema xwarina netendirust ku li dawiyê qelewiyê jî bi xwe re tîne, ew dibe jîngeheke bikêrhatî bo pêketina bi nexweşiyên dil û şekirê.
Ev ne cara yekemîn ku lêkolîn derbarê mijarê rûniştina bo demên dirêj li himber televizyonê tê pêkanîn, lê heta niha çendîn lêkolînan eşkere kirine ku peywendiyeke bi hêz di navbera
temaşekirina televizyon û qelewiyê de heye, mîna wê lêkolîna ku di sala 2007`an de li Amerîka pêkhat û eşkere kir ku bilindbûna goşara xwîna zarokên qelew peywendiyeke xurt heye bi
rûniştina wan a bo demên dirêj li himber televizyonê. Di heman salê de lêkolîneke din derxist holê ku zarokên qelewên ku temaşey reklamên bazirganiyên şirînahî û xwarinê dikin, dixwazin
danên xwarina xwe ducarî zêde bikin.
Di nûtirîn lêkolîna ku ji aliyên komeke pizîşkên Amerîk hatiye encam dayîn. Vê carê 8 lêkolîn hatine pêkanîn bo zanîna peywendiya temaşekirina domdirêj a televizyonê bi nexweşiyan.
Lêkoleran bo dema 7 salan dûvçûna rewşa 200 hezar kesan kirin û paşî ji wan re diyar bû ku eger kesek di rojê de 2 demjimêran himber televizyonê rûnê, îmkan heye ku bi rêjeya ji sedî 20 ji
xelkên asayî bêtir rastî êşa şekirê bê û bi rêjeya ji sedî 15 xetera rasthatina bi nexweşiyên dilî re bê. Herwiha 2 demjimêrên temaşekirina televizyonê di rojê de jî xetera mirinê bi rêjeya ji sedî 13
zêdetir dike.
17.09.2011 tarihinde HABER DİYARBAKIR - Diyarbakır'ın İlk Haber Sitesi üzerinden, yazan:
Diyarbakır’da, anadilde eğitim ve başörtüsü yasağı, “Andımız” saçmalığı, Milli Güvenlik despotizmi ve kesintisiz eğitim zorbalığı protesto edildi.
17.09.2011 tarihinde Zinarê Xamo ***HINDIK-RINDIK*** üzerinden, yazan: yazan Zinarê Xamo
Carnan ez ji xanimê û zarokan ra dibêjim, gava min rojekê serî danî ezê werim diyarê we!
Bi min dikenin, dibêjin weleh tiştek jî nabe, pir pir emê hinekî bigrîn û çend rojan bîriya te bikin...
Bi rastî jî wiha ye, tu kesê dewsa wî neyê dagirtin tuneye, lê wext û zeman dixwaze…
Carnan ev dews bi sedsalan nayê dagirtin.
Çimkî yê berê dîrokê bi vir da û wê da dike nîhayet însan e...
Lê meriv vê yekê destpêkê nabîne, meriv dû ra fêm dike, lê wê demê jî êdî dereng e…
Di dema xebatên partiyê û rojnameya Armancê da jî gava ku kar baş nedimeşiya û dawiya dawî dihat diket hustuyê min, min dîsa bi henek eynî tişt digot, “rojekê ez serî deynim nizanim hûnê çi bikin!”
Mahmût Kîper jî dikeniya û digot, ”ma ecela te çi ye, çima tu yê serî deynî?”
Helbet min ev gotin bi henek digot, lê min dixwest bala bikşînim ser rola însên, rola kadiran.
Xebat bi însanan dibe, dema însanên ehlê xebatê ji ortê rabin, xebat nameşe û belav dibe.
Gotineke heye, dibêjin , ”ax rojekê ewê qîmeta baranê fêm bike, lê belê wê rojê ewê baran nebare.”
Tiştekî ne belasebeb e ku di şerê eşîretiyê da jî tim li serî dixin, berê yê ku av jê sar û germ dibe ji ber xwe da dixînin.
Dewlet jî wiha dikin. Ji bo ku xebatê belav bikin, berê serok û kadirên rêvebir ji ortê radikin.
Heger li Kurdistana bakur Dr.Şivan û li Kurstana Îranê jî Dr. Qasimlo nehatina kuştin gelo îro ewê rewş kurdan çawa bûya?
Bêguman ne mimkûn e ku meriv bersîveke sedîsed rast bide vê pirsê, lê bi dîtina min ewê halê me ji îro baştir bûya.
Dîsa, heger di dîroka me da kesên weke Melayê Cizîrî, Ehmedê Xanî, Celadet Berdirxan, Mele Mistefa Barzanî derneketana gelo ewê îro halê me kurdan çi bûya?
Pezê bê şivan gur vêdikve, artêşa bê fermandar nikane şer bike, teslîm dibe...
Bi min dikenin, dibêjin weleh tiştek jî nabe, pir pir emê hinekî bigrîn û çend rojan bîriya te bikin...
Bi rastî jî wiha ye, tu kesê dewsa wî neyê dagirtin tuneye, lê wext û zeman dixwaze…
Carnan ev dews bi sedsalan nayê dagirtin.
Çimkî yê berê dîrokê bi vir da û wê da dike nîhayet însan e...
Lê meriv vê yekê destpêkê nabîne, meriv dû ra fêm dike, lê wê demê jî êdî dereng e…
Di dema xebatên partiyê û rojnameya Armancê da jî gava ku kar baş nedimeşiya û dawiya dawî dihat diket hustuyê min, min dîsa bi henek eynî tişt digot, “rojekê ez serî deynim nizanim hûnê çi bikin!”
Mahmût Kîper jî dikeniya û digot, ”ma ecela te çi ye, çima tu yê serî deynî?”
Helbet min ev gotin bi henek digot, lê min dixwest bala bikşînim ser rola însên, rola kadiran.
Xebat bi însanan dibe, dema însanên ehlê xebatê ji ortê rabin, xebat nameşe û belav dibe.
Gotineke heye, dibêjin , ”ax rojekê ewê qîmeta baranê fêm bike, lê belê wê rojê ewê baran nebare.”
Tiştekî ne belasebeb e ku di şerê eşîretiyê da jî tim li serî dixin, berê yê ku av jê sar û germ dibe ji ber xwe da dixînin.
Dewlet jî wiha dikin. Ji bo ku xebatê belav bikin, berê serok û kadirên rêvebir ji ortê radikin.
Heger li Kurdistana bakur Dr.Şivan û li Kurstana Îranê jî Dr. Qasimlo nehatina kuştin gelo îro ewê rewş kurdan çawa bûya?
Bêguman ne mimkûn e ku meriv bersîveke sedîsed rast bide vê pirsê, lê bi dîtina min ewê halê me ji îro baştir bûya.
Dîsa, heger di dîroka me da kesên weke Melayê Cizîrî, Ehmedê Xanî, Celadet Berdirxan, Mele Mistefa Barzanî derneketana gelo ewê îro halê me kurdan çi bûya?
Pezê bê şivan gur vêdikve, artêşa bê fermandar nikane şer bike, teslîm dibe...
15.09.2011 tarihinde DOST TV's Facebook Wall üzerinden, yazan: yazan DOST TV
Bir Ayet Bir Hadis:
"Ey Rabbim! Beni ve soyumdan gelen kimseleri, namazını dosdoğru kılanlardan eyle! Ey Rabbimiz! Duamı kabul eyle! Ey Rabbimiz! Herkesin hesaba çekileceği günde, beni, anamı, babamı, ve bütün müminleri affet!"
(İbrahim Suresi, 40-41)
"Ey Rabbim! Beni ve soyumdan gelen kimseleri, namazını dosdoğru kılanlardan eyle! Ey Rabbimiz! Duamı kabul eyle! Ey Rabbimiz! Herkesin hesaba çekileceği günde, beni, anamı, babamı, ve bütün müminleri affet!"
(İbrahim Suresi, 40-41)
08.09.2011 tarihinde Rûpela Pêşî üzerinden, yazan: yazan ebu.mucane@hotmail.com (admin)
Ev nivîs di Rojnama „Kürt Teawun ve Terakki", de di dîroka 22 Tişrîn Nîsan 1324 an de (4 Kanûna 1908) hêjmara yekî de hatiye weşandin.
Ey gelê Kurd; di ittîfaqê de quwet, di ittîhadê de înayet, di biratiyê de seadet û selamet heye. Xwe bi kapikê ittîhadê û şerîta muhubbetê qewî bigirin, da ku hûn ji belayê xilas bibin. Qenc guhê xwe bidinê da ku ez tiştekî ji we re bibêjim: Hûn bizanin ku sê cewherê me yên bi qîmet hene, ku hivza xwe ji me dixwazin: (Dixwazin ku em wan ji ber bikin)
29.08.2011 tarihinde Beroj - Haber / PKK'nin askeri kolu HPG'den İbrahim Güçlü'ye tehdit! üzerinden, yazan:
28.08.2011 tarihinde Malpera AVESTA KURD üzerinden, yazan:
Avestakurd - Cîgirê serokê PDK û serokwezîrê berê yê Kurdistanê Nêçîrvanî di hevpeyvîneke taybetî de li ser operasyonên Tirkiyê û Îranê axifî
28.08.2011 tarihinde Rûpela Pêşî üzerinden, yazan: yazan ebu.mucane@hotmail.com (admin)
Ez dixwazim vê xizmeta bêtawîz ya vê kesayatîya qedirbilind û wêrek ya ji demokratîzekirina Tirkiyeyê re û ya bo rawestina şerê di navbera gelê kurd û tirk de dike, bixim nav çavê bawermendên tirk û rexneyên xwe rêz kim: